Elveda, demeye gerek yok. Ne sen ne de ben buluştuğumuz şarkıyı dinliyoruz artık. Günü yakalama endişemiz olmadan uyanabileceğimiz bir Pazar günü son defa sarılıyorum sana. Geçenlerde tanıştığım palyaçoyu arıyorum bu dört şarkılık zamanda. Neredesin?
Bana tanıştığımız gün, ‘güzel sarılan kadın’ diye seslenmiştin. İşte, şimdi, sana sarılmaya geldim. Beni, bizi ve turuncu gecelerimizi hatırla. Kalbini kucağımda yumuşat, gözlerine çektiğin gri perdeyi arala. Bana yine dünyanın en güzel kadını gibi bak..
Seni kucaklamak için uzandım. Ama sen gelmemişsin. Bedenin kollarımın arasında ama, sen yoksun… Kollarım, geçirgen bedeninde asılı kalamayıp düşüyor. Biraz daha sıkılaştırıyorum kollarımı, sanki işe yararmış gibi! Sırtında açılmak için gelen avcum, eli boş dönüyor. Ben sana çaresizce seslendikçe, sesim boşlukta boğuluyor. Cansız bir mankenden çalıp bedenine taktığın plastik kollarından uzaklaşıp gözlerine bakıyorum, ama göremiyorum. Gözlerin çukurlarına saklanmış, benden gizleniyorlar. İki şarkı boyunca seni soruyorum, belki gören vardır diye.
Taştan bir ağırlık var göğsümde. Plastik de olsan, bu kütlenin sen olmadığı çok belli. Yokluğunun yarattığı karadeliğin umutsuz kütle çekiminde, gittikçe ağırlaşıyor ve taşımak daha da zorlaşıyor. Kucağımda kırar kurtulurum sanıyorum. Parçaları, içi boş ayakkabılarını takip eden ayaklarımı eziyor. Yara bere içinde, şarkının hatrına adımlarımı sana doğru atıyorum. Kibarlık uğruna gereksiz bir köşe kovalamaca başlıyor. Seni aramamdan öyle korkuyorsun ki, o kara deliği oraya sen yerleştirdin ve şimdi canımı yakıyorsun. Üçüncü şarkıda anlıyorum, sen çoktan dansımızı terk etmişsin.
Çocukken paylaştığımız düşlerin, ergenken birlikte kapıldığımız duyguların hatrına; bu eşikte, en azından son şarkıda, belki bana veda etmek için gelirsin diye bekliyorum.
Kollarına gömülüp nefesini saçlarımda hissettiğim, gövdende terlediğim geceler sahte miydi? Karanlığına yüzümü bir yıldız gibi yerleştirdiğin gözlerin sahte miydi? Beni göğsüne sokmak ister gibi sımsıkı saran ve arzuyla kavrayan bedenin sahte miydi? Güzelliğime methiyeler düzen dudaklarının tenimde bıraktığı ıslaklık sahte miydi? Şarkı bitiyor..
Sıcak bir Buenos Aires akşamı, tonik-fernet uzatırken gülümseyerek söylediğin Merhaba’ndan daha dürüst ve gerçek ayrılığımız.